Pochodził z okolic Nanyangu w prowincji Henan. Uczeń Fan K`uana. Był czołowym artystą Akademii Malarskiej w czasach cesarza Huizonga w Kajfengu, a póżniej (po najeździe Dżurdżenów i przeniesieniu dworu jako jego faworyt) założycielem odnowionej akademii w Hangzhou. Był bardzo szanowanym i jednym z najbardziej utalentowanych malarzy XII wieku. Malował pejzaże, postacie ludzkie i zwierzęta. Operował silnymi kontrastami między bielą (chmur, mgieł) a czernią (skał). Stosował najczęściej kreskę zwaną "wielki topór" (szerokie lawowanie). Później posługiwał się także kreską zwaną "mały topór" (gęsto stawiane kreski) oraz miękkimi ruchami pędzla, co czyni go prekursorem późniejszego malarstwa pejzażowego. Niektórzy z krytyków właśnie Li Tangowi przypisują wynalezienie sposobu komponowania obrazu zwanego "jeden róg" a więc asymetrycznego. W tej asymetrycznej kompozycji przekątna oddziela scenę główną od tła, którego przestrzeń nabiera nowego znaczenia.
Zostawił po sobie sceny z życia wsi. Najbardziej znany jego obraz to "Powrót ze święta wiejskiego". Przedstawia on starca z dziećmi jadących na bawole. Bawołu prowadzi na linie drugi mężczyzna. Cała scena umieszczona jest w łagodnym pejzażu.
Obraz przedstawiony poniżej to połączenie formuły starej tradycji z elementami liryki. W tym dziele jest wyraźny kontrast między światłem a cieniem, między białymi chmurami a iglicami skał.
| Li Czeng | Fan Kuan | Su Dongpo | Wen Tung | Mi Fu | Mi Youren | Xu Daoning | Tung Yuan |
| Huizong | Huang Tingjian | Li Tang | Ma Yuan | Xia Gui | Liu Songnian | Ma Lin | Kuo Hi |